Jedną z podstawowych potrzeb człowieka jest posiadanie bezpiecznych relacji międzyludzkich. To właśnie dzięki nim zyskujemy poczucie akceptacji i przynależności, które dają nam siłę do mierzenia się z wyzwaniami oraz pozwalają czerpać radość i satysfakcję z życia. W dzisiejszych czasach więzi ludzkie się rozluźniają. Taka sytuacja może motywować do rozwoju, ale też powodować poczucie osamotnienia. Stan ten z kolei wpływa nie tylko na kondycję psychiczną (trudność w radzeniu sobie ze stresem, stany lękowe oraz obniżony nastrój), ale również na zdrowie fizyczne – osoby osamotnione mają większe ryzyko zachorowań na choroby zakaźne i niedokrwienne (Bruhn, 2011).
Należy rozróżnić dwa pojęcia – samotność i osamotnienie. Samotność może być pozytywna, gdy wynika z dobrowolnego wycofania się, odczuwana jako potrzeba prywatności i wytchnienia od innych, lub negatywna, gdy odczuwana jest jako brak bliskich relacji emocjonalnych. Osamotnienie oznacza brak możliwości nawiązywania i podtrzymywania znaczących kontaktów społecznych. Może wynikać z wyboru ograniczenia relacji lub być niezależne od woli człowieka (Żurek, 2014).
Przyjrzyj się sytuacjom w których jesteś sam – czy to samotność czy osamotnienie? Jeśli czujesz, że to niechciane osamotnienie przyjrzyj się poniższym punktom i spróbuj wprowadzić je w życie:
-
Rozwijaj samoświadomość
Porada psychologa – Zastanów się, czego dokładnie brakuje Ci w relacjach z innymi: czy potrzebujesz większego wsparcia, głębszej więzi emocjonalnej, czy może grupy o wspólnych zainteresowaniach? Świadomość swoich potrzeb to pierwszy krok do szukania dopasowanych do Ciebie grupy osób.
-
Angażuj się społecznie
Porada psychologa – Warto pomagać innym, np. angażując się w wolontariat nie tylko pomagamy innym, ale również poprawiamy swój nastrój i dajemy sobie szansę na nawiązanie nowych znajomości (Kim, E., Whillans, A., Lee, M., Chen, Y., VanderWeele, T., 2020).
-
Podtrzymuj istniejące relacje
Porada psychologa – Skontaktuj się z bliskimi. Nawet jeśli to tylko krótkie spotkania lub rozmowy telefoniczne, regularne kontakty z rodziną i przyjaciółmi pomagają w podtrzymaniu relacji. Warto również samemu wychodzić z inicjatywą spotkania ze znajomym, zamiast czekać na jego ruch.
-
Rozwijaj pasje i zainteresowania
Porada psychologa – Postaraj się znaleźć hobby. Skupienie się na tym, co sprawia przyjemność, pozwala skupić się na sobie oraz zwiększa szanse na poznanie osób o podobnych zainteresowaniach (Gardiner, C., Geldenhuys, G., Gott, M., 2018).
-
Ogranicz czas w mediach społecznościowych
Porada psychologa – Zbyt intensywne korzystanie z social mediów może pogłębiać samotność, szczególnie przez porównywanie się do innych osób. Staraj się spędzać mniej czasu online, a więcej w kontakcie z ludźmi w realnym świecie.
-
Zadbaj o zdrowie fizyczne
Porada psychologa – Dodaj do swojego harmonogramu aktywność fizyczną. Ćwiczenia poprawiają nastrój, obniżają stres i dają okazję do poznania nowych osób, np. na zajęciach sportowych. Dbaj również o prawidłowy sen oraz zbilansowaną dietę, ponieważ wpływ to na ogólne samopoczucie i pomaga lepiej radzić sobie z emocjami.
-
Sięgnij po wsparcie profesjonalne
Czujesz się przytłoczony samotnością lub osamotnieniem? Potrzebujesz pomocy w zrozumieniu swoich relacji? Skorzystaj z pomocy psychologa, aby zbudować zdrowe więzi i odnaleźć wewnętrzny spokój.

Julia Gołąbek – ZnanyLekarz.pl
Bibliografia:
- Bruhn J. (2011), Efekt grupy. Spójność społeczna i jej konsekwencje dla zdrowia, Szkoła Wyższa
- Psychologii Społecznej, Warszawa.
- Gardiner, C., Geldenhuys, G., Gott, M. (2018). Interventions to reduce social isolation and loneliness among older people: an integrative review. Health Soc Care Community, 26(2):147-157. doi: 10.1111/hsc.12367.
- Kim, E., Whillans, A., Lee, M., Chen, Y., VanderWeele, T. (2020). Volunteering and Subsequent Health and Well-Being in Older Adults: An Outcome-Wide Longitudinal Approach. Pub-Med, 59(2):176-186. doi:10.1016/j.amepre.2020.03.004.
- Żurek A. (2014). Więzi społeczne a zjawisko samotności i osamotnienia, [w:] Więzi społeczne, sieci społeczne w perspektywie procesów inkluzji i wykluczenia społecznego, Grotowska-Leder J. (red.), Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, s. 23-36, DOI: 10.18778/7969-483-9.03.
