PLUSY PORODU DROGAMI NATURY:
• Kobiety, które doświadczyły samoistnie rozpoczętego porodu drogami natury, najczęściej przeżywały zauważalną poprawę nastroju i wzrost własnej samooceny po porodzie.
• wzmocniona samoocena po naturalnym porodzie może być efektem utrzymującym się przez resztę życia – jest solidną bazą do startu w macierzyństwo.
• możliwa obecność osoby bliskiej (działa „przeciwbólowo”). Wspólny poród wiąże się z relacją nie tylko matki do dziecka, ale i ojca, który uczestnicząc aktywnie przy narodzinach zbliża się do swojego dziecka.
• w porodzie naturalnym to dziecko daje znak, że jest gotowe do przyjścia na świat.
• przechodzenie przez kanał rodny,
– sądzono, że przeciskanie się na świat jest dla dziecka wielkim i niepotrzebnym wysiłkiem. Tymczasem to właśnie wtedy w jego organizmie następuje wyrzut hormonów, które umożliwiają prawidłowy rozwój płuc,
– gdy dziecko przeciska się przez drogi rodne, jego klatka piersiowa jest uciśnięta i z dróg oddechowych mogą wydostać się wszystkie płyny, które w nich zalegają. Dzieci urodzone w ten sposób są mniej narażone na ryzyko niewydolności oddechowej lub zapalenia płuc,
– przechodzenie przez kanał rodny jest stresem dla dziecka, ale także mobilizacją, która przygotowuje jego organizm do życia w nowym środowisku,
• przy porodzie siłami natury stres nasila się stopniowo,
• niezapomniane uczucie, gdy po ogromnym trudzie zobaczy się dziecko i przytuli je do piersi – radość i ulga,
• dziecko dostaje „zastrzyk” adrenaliny, dzięki czemu ma silniejszy odruch ssania,
• mama przystawia dziecko do piersi bezpośrednio po jego narodzinach. Wczesne i częste przystawianie do piersi pozytywnie wpływa na wytwarzanie pokarmu i długość karmienia piersią,
• poród tylko w 8% powoduje uszkodzenie mózgu u dzieci (mózgowe porażenie dziecięce); 92% to czynniki w ciąży i po urodzeniu,
• po porodzie naturalnym kobieta zazwyczaj wstaje już po dwóch godzinach.
MINUSY PORODU DROGAMI NATURY:
• Obolałe krocze po nacięciu,
• poród często trwa wiele godzin i jest ogromnym wysiłkiem dla kobiety,
• ogromny ból podczas porodu,
• trudno jest przewidzieć kiedy rozpocznie się akcja porodowa,
• niepokój, ze dziecko może się źle czuć w macicy a nie indukuje porodu,
• dziecko może ulec niedotlenieniu w czasie porodu (jest to wskazaniem do cięcia cesarskiego),
• czasami osłabienie i ból krocza utrudnia wstanie i opiekę nad dzieckiem.
PLUSY CIECIA CESARSKIEGO:
• Uniknięcie bolesnych skurczów porodowych (w elektywnym cięciu cesarskim),
• pozwala pozbyć się strachu przed porodem,
• postęp, jaki uczyniono w zakresie anestezjologii oraz antybiotykoterapii, sprawił, że operacja brzuszna stała się znacznie bezpieczniejszym sposobem rodzenia niż kilkadziesiąt lat temu,
• używane nici wpływają korzystnie na sposób i szybkość gojenia rany,
• uniknięcie „przenoszenia ciąży”, czyli niewydolności łożyska,
• „Szybko i bez mojego wysiłku”,
• najczęściej bez powikłań śród i pooperacyjnych,
• cięcie cesarskie trwa 15-20 minut,
• brak blizny na kroczu; krocze nie boli.
MINUSY CIECIA CESARSKIEGO:
• Możliwość powikłań poporodowych jest 4-krotnie częstsza niż po porodzie naturalnym,
• ciecie cesarskie jest operacją brzuszną. Przecięte zostają powłoki brzuszne i macica. Podczas operacji istnieje ryzyko krwotoku, a po niej – rozwinięcia się choroby zatorowo-zakrzepowej, niedrożności jelit, powikłań zapalnych. Ryzyko uszkodzenia pęcherza, moczowodów, pęknięcia macicy,
• rozcięta macica jest 50-krotnie bardziej narażona na pękniecie przy kolejnym porodzie,
• częściej występuje łożysko przodujące wrośnięte – poważna patologia stanowiąca zagrożenie dla matki i dziecka,
• przy wydobywaniu dziecka przez niewielki otwór w brzuchu może dojść do urazów i uszkodzeń,
• w przypadku cięcia cesarskiego główkę chwyta się ręką i przeciąga – ucisk jest krótszy, ale też bardziej intensywny,
• szczytowe poziomy oksytocyny, endorfin, katecholamin i prolaktyny są zredukowane lub w ogóle nie występują (mniejsza mobilizacja do ssania),
• zaplanowane elektywnie cięcie cesarskie jest zaskoczeniem dla dziecka. To nie dziecko daje impuls do porodu,
• zbyt wcześnie dokonane cesarskie cięcie może spowodować zaburzenia oddychania u dziecka (tzw. jatrogenne wcześniactwo),
• matki i dzieci są najczęściej odseparowane od siebie przez kilka godzin po porodzie, więc pierwsze karmienie jest zwykle opóźnione,
• matka i dziecko są pod wpływem leków podawanych podczas zabiegu (znieczulenia zewnątrzoponowego, podpajęczynówkowego lub ogólnego) oraz pod wpływem pooperacyjnie podawanych leków przeciwbólowych,
• poziom prolaktyny nie wzrasta tak jak powinien w wyniku przystawiania dziecka do piersi, a pulsacyjne wydzielanie oksytocyny jest zredukowane lub w ogóle nieobecne (oksytocyna wzmacnia uczucie macierzyństwa),
• trudniej jest przystawiać dziecko do piersi,
• wolniejszy proces powracania do pełnej sprawności. Rekonwalescencja trwa od 20 do 30 dni, przy czym wstać z łóżka można już w ciągu pierwszej doby po zabiegu. Początkowo kobiecie towarzyszy ból i trudności przy chodzeniu i siadaniu,
• na brzuchu pozostanie blizna,
• rana jest bolesna, a szwy „ciągną” przez różnie długi czas (do 3 miesięcy),
• ryzyko powikłań pooperacyjnych. Blizny i zrosty mogą być przyczyną bólów w podbrzuszu. Zrosty tworzące się w jamie macicy mogą utrudnić ponowne zajście w ciążę i dwukrotnie zwiększają ryzyko, że kolejna ciąża będzie pozamaciczną. Ryzyko to wzrasta, gdy po cięciu wystąpiły powikłania (np. stan zapalny), których konsekwencją może być niedrożność jajowodów,
• wzrasta ryzyko chorób układu oddechowego u dziecka,
• z cięciem cesarskim wiąże się dłuższy pobyt w szpitalu,
• podczas operacji mąż/osoba bliska nie może być obecna,
• plamienia pomiesiączkowe,
• większa częstość kolejnego cięcia cesarskiego (II-go – 50%, kolejnych – 100%),
• endometrioza w bliźnie po cięciu cesarskim (bóle okołomiesiączkowe w podbrzuszu, konieczność poddania się operacji wyłuszczenia guzka z blizny),
• gorsze wykładniki rozwoju intelektualnego dzieci urodzonych cięciem cesarskim (badania wykonano wśród rodzących elektywnym cięciem cesarskim, bez zagrożenia śródporodowego).
opracowała: poł. Izabela Dzieniecka
